Liefdevol jongleren met volle handen

zoeken naar evenwicht in het (zorg)ouderschap

Ouderschap lijkt soms op jongleren. Je probeert verschillende ballen tegelijk in de lucht te houden: je werk, het gezin, het huishouden, tijd voor jezelf, de relatie met je partner en bovenal de liefde voor je kind. Sommige dagen lukt dat goed, andere dagen lijkt één verkeerde beweging genoeg om alle ballen te laten vallen.

Jongleren in zorgouderschap

Voor sommige ouders wordt het jongleren in het ouderschap nog wat uitdagender. Wanneer de ontwikkeling van je kind anders verloopt dan verwacht of gehoopt, komen er extra ballen bij: afspraken met hulpverleners, gesprekken met de opvang of school, administratie, zorgen over de toekomst en ga zo maar door. Wie zorgt, voelt vaak nog meer dat niet alle ballen even licht of rond zijn. Je probeert houvast te vinden in informatie, advies, afspraken en routines, terwijl je ook allerlei emoties een plek probeert te geven. Het jongleren wordt dan een stuk lastiger en je moet op zoek naar een nieuw evenwicht tussen zorgen en genieten, tussen verwachtingen en wat er nú is.

“Wij proberen alles te doen: zorgen, plannen, werken, liefhebben. Maar soms weten we niet meer welke bal we even mogen laten vallen.”

“Soms voelt het alsof ik een dagtaak heb aan het organiseren van alle afspraken, overleggen en therapiemomenten. En ondertussen probeer ik ook nog gewoon mama of papa te zijn.”

“Ik probeer een goede ouder te zijn, maar soms ben ik gewoon moe van al het organiseren.”

De kunst van het jongleren

Deze ervaringen tonen hoe intens de combinatie van zorg, liefde en organisatie kan zijn. Onderzoek naar ouderlijke stress (Deater-Deckard, 2004) bevestigt dat ouderschap zwaarder weegt naarmate de verantwoordelijkheden toenemen, dus ook wanneer er zorgen zijn over de ontwikkeling van een kind. Toch blijkt uit onderzoek ook dat veel 'zorgouders' opmerkelijke veerkracht ontwikkelen. Ze leren prioriteiten stellen, hun energie verdelen, en misschien wel het moeilijkste: ze leren hulp vragen wanneer dat nodig is. De kunst van het jongleren ligt immers niet in het nooit laten vallen van een bal, maar in het herkennen van wanneer een bal even mag rusten. Soms is dat de was, soms de administratie, soms de verwachtingen van jezelf. Dat is geen falen, maar het besef dat niet alles tegelijk of perfect hoeft te zijn – en kan zijn.

Evenwicht en veerkracht

Net zoals een jongleur, zoek je als ouder voortdurend naar een ritme dat werkt voor jouw gezin. Evenwicht hoeft dan ook geen vaste toestand te zijn. Het beweegt, net zoals jij. Soms lukt het, soms niet. En precies in dat bewegen schuilt veerkracht: telkens opnieuw proberen, aanpassen, loslaten en weer opnemen wat belangrijk is. Wanneer het leven uitdagend wordt kunnen volgende elementen helpend zijn in het evenwichtig en veerkrachtig blijven:

• ­   Steun: mensen die luisteren, meedenken of praktische hulp bieden. Ouderschap vraagt een

  dorp, zeker wanneer er zorgen zijn.

  
  

• ­  Structuur: herkenbare routines brengen rust. Ze helpen om de dag voorspelbaar te maken,

  voor ouder én kind.

  
  

• ­  Zingeving: weten waarom je doet wat je doet. Ouders vertellen vaak dat kleine momenten van

  verbinding zoals een glimlach, een hand op je schouder, een stapje vooruit hen kracht geven

  om door te gaan.

  
  

• ­ Mildheid: echte verbondenheid ontstaat pas wanneer we onszelf toestaan om niet alles

  perfect te doen. Ouders die mild durven zijn voor zichzelf, behouden makkelijker het gevoel

  van verbinding met hun kind, hun omgeving en hun eigen binnenwereld (Brown, 2010).

Maar bovenal, liefde

Veerkracht in ouderschap gaat dus niet over nooit wankelen, maar over telkens weer bewegen vanuit liefde. Het is een voortdurend zoeken naar evenwicht, met volle handen en een vol hart.

Ben je als ‘zorgouder’ op zoek naar handvaten in het vinden van een nieuw evenwicht, neem dan zeker eens een kijkje in het aanbod van Magenta: https://www.magentaproject.be/ouders.html

Bronnen:

Deater-Deckard, K. (2004). Parenting Stress. Yale University Press.

Brown, B. (2010). The Gifts of Imperfection. Hazelden.